Aleph en bet

         

Door dr. K.D Goverts

De eerste letter van het Hebreeuwse alfabet is de aleph. Het eerste woord in de Bijbel, dus van de tekst: “In de beginne schiep God”, is in het Hebreeuws beresjit. Het eerste vers van de Bijbel begint dus met een bet. Dat is de twee­de letter van het alfabet. Het begin van de geschiedenis is dus niet de aleph, maar de aleph gaat eraan voor­af. En God – Elohim begint in het Hebreeuws met een aleph. Het woord èchad (=één), zoals in: “De HERE onze God is één”, begint ook met een aleph. Ook het woord vader – abba (Aramees) begint met een aleph. God staat aan het begin, Hij is de aleph. God staat vóór Genesis 1:1.

En dan de tweede letter, de bet. De bet is aan drie kanten gesloten. Nu lees je in het Hebreeuws van rechts naar links. Dus de bet is al­leen open naar de toekomst. Hij is gesloten naar bo­ven: dat is de ver­borgen wereld, die is voor God. Hij is ook gesloten naar onderen: het do­den­rijk is niet ons terrein. Je hoeft niet op te klimmen naar de hemel en je hoeft niet af te dalen naar het doden­rijk. Nee, zegt Deu­terono­mi­um, het woord is nabij u… De bet is ook naar rechts geslo­ten. Je hoeft je ook niet af te vragen: wat was er nu vóór Genesis 1:1. De letter is alleen open in de richting van de Torah, die dan gaat ko­men. Je inzicht ligt dus in de woorden Gods. ב
“De geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen”, zegt Deu­te­ro­­no­mium.


De letter taw
De laatste letter van het Hebreeuwse alfabet is de taw. Het won­der­lijke van de taw is, dat het de letter van de toekomst is. ת Bij de vervoe­ging van de Hebreeuwse werkwoorden naar de toeko­men­­de tijd be­gin­­­nen die vormen altijd met een taw. Al die zinsneden uit de tien woorden: “Gij zult” beginnen met een taw. ‘Gij zult’ is dus een openleggen naar de toekomst. Dat zult wil dus niet zeggen: je móet, maar het is meer een belofte. “Heilig zul je zijn, want Ik ben heilig”, is een belofte. De taw is dus een toekomstbelofte van leven en heiligheid en bevrij­ding.

Met de tweede letter gaat dus de geschiedenis beginnen en met de laat­­­­ste letter gaat de toekomst open.

Er is dus nooit een punt omega, waarin de geschiedenis wordt afgesloten.

Comments (0)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *